ไม้เรียวสร้างคน?

posted on 31 Aug 2010 18:50 by rubino in stories

จากข่าวการทำโทษเด็กนักเรียนด้วยการตีจากไม้หวายพันด้วยสายไฟ

มองได้หลายอย่างเหมือนกัน

หากมองทางฝ่ายนักเรียนและผู้ปกครอง หรือคนภายนอก

การลงโทษด้วยการตี จะเป็นการกระทำที่ร้ายแรงเกินไป

แล้วหากมองทางฝ่ายครู ครูจะเห็นว่าการเฆี่ยนตี ก็เป็นวิธีการลงโทษอย่างหนึ่ง

ที่จะทำให้นักเรียนมีสำนึกในการกระทำผิดของตนเอง

แต่ครูต้องมีสติ สำนึกรู้อยู่ตลอดเวลา แม้ในเวลาเฆี่ยน ตีเด็ก

ในส่วนตัวแล้วเห็นว่าการทำโทษเด็กนักเรียน มันก็อาจขึ้นอยู่กับวัยของผู้เรียน

ความผิดในแต่ละกรณี ว่าควรทำโทษด้วยวิธีใด มากน้อยแค่ไหน

จากประสบการณ์ที่ได้สอนหนังสือมา ไม่ใช่ว่าไม่เคยตีนักเรียน

ตอนที่เป็นครูใหม่ๆ มักคาดหวังจากสิ่งที่เราป้อนให้ว่าต้องได้ ต้องผ่าน ต้องทำ

เมื่อไม่ได้ดั่งใจ เราก็ทำโทษ

การทำโทษด้วยการตีก็จะกระตุ้นให้นักเรียนบางคน ย้ำว่า บางคนเท่านั้นที่จะเปลี่ยนพฤติกรรมของตนเองได้

ส่วนคนที่เข็นไม่ขึ้นจริงๆ ก็จะทำพฤติกรรมเดิมๆ ซ้ำๆ

เรื่องเหล่านี้มันไม่ได้อยู่แค่ว่า นักเรียนไม่ทำงาน ครูทำโทษแค่นั้น

วิธีการบางอย่างที่ละมุนกว่าการตี ก็ใช้ได้กับบางคน

ทำโทษด้วยการตี ก็ใช้ได้กับบางคนเช่นกัน

แต่หลังจากเราตีแล้ว เราต้องแจงเหตุผล ต้องสั่งสอนเขา เพื่อไม่ให้ทำพฤติกรรมไม่ดีอีก

อย่างที่บอกว่า ปัญหาไม่ได้อยู่แค่ครู และ นักเรียน

แต่ทางบ้านก็เช่นเดียวกัน บางคนพ่อ แม่ แยกทางกัน

หรือไม่ก็ทำงานจนไม่มีเวลาดูแลลูก ไม่ชวนลูกทำการบ้าน ไม่สอนการบ้าน

หรือให้เวลาในการทบทวนบทเรียน มีอะไรๆ ก็โยนให้โรงเรียน ให้ครู

ครูคนเดียว เลี้ยงลูกเป็นสี่สิบ ห้าสิบคน แต่ละคนก็มาจากต่างที่กัน

สอบถามดูแล้ว ปัจจุบันนี้ กรณีหย่าร้าง มีมากเกินครึ่งห้อง

ความรับผิดชอบก็จะน้อยลง เพราะคนที่ดูแลเด็กๆที่บ้านคือจอเสี่เหลี่ยมนั่นเอง

พูดถึงการทำโทษนักเรียน บางกรณีก็ใช้ไม้เรียว เพื่อให้หลาบจำ

บางกรณีก็บำเพ็ญประโยชน์ละกัน ไม่ได้ร้ายแรงอะไร อะไรประมาณนี้

จากข่าวการทำโทษนักเรียนที่เป็นข่าวอยู่ตอนนี้

รู้สึกว่าการทำผิดก็ควรได้รับโทษตามที่ตกลงกัน

แต่กรณีนี้มันหนักเกินไปจริงๆ

หากตีด้วยสติ พอให้รู้ว่าคุณทำผิด คุณควรได้รับโทษนะ แล้วสั่งสอนดีๆ

คิดว่าเหตุการณ์คงดีขึ้นมาได้บ้าง เด็กวัยรุ่น ก็วุ่นวายแบบนี้แหละ

ตัว จขบ. เองจะใช้วิธีเก็บขยะในห้องเรียน เมื่อไม่ได้เอาอุปกรณ์การเรียนมา

บางทีก็โมโหนะ เล่นไม่เอามามันทุกชั่วโมงเลย ต้องไล่ไปหามาให้ได้

เหตุการณ์วนเวียนซ้ำๆ ไม่ทำการบ้าน ไม่เอาสมุด ไม่เอาหนังสือมา สอบตก

ทะเลาะกัน แกล้งกัน ด่ากัน ท้าตีต่อย เฮ้อออ มันวนเวียนซ้ำไปมา

บางทีก็เบื่อแบบปลงๆ บางทีก็เซ็งแบบ อยากลาออกเสียจริงๆ

บางทีก็อืมม ไม่มีใครสนใจเขามั้ง เขาเลยเป็นแบบนี้

เลยต้องทำโทษโดยการเก็บขยะ กวาดห้อง ถูห้อง พอดีว่าสอนเด็กเลยว่าง่าย

หากสอนนักเรียนที่เป็นวัยรุ่น อืมม ไม่รู้สิ ยังไม่เคยสอนเลย ต้องลองดู

Comment

Comment:

Tweet

สมัยก่อนเคยได้ยินคำว่า "ไม่เรียวสร้างคนเป็นรัฐมนตรี" แต่สมัยนี้หาคำจำกัดความยากมากเลยค่ะbig smile big smile

#5 By Pat on 2010-09-01 18:54

เมื่อเช้าฟังข่าวช่างกลยิงถล่มรถเมล์ โดนเด็ก 9 ขวบเสียชีวิตเศร้าเลย

#4 By โต๊ะคิ้งส์ on 2010-09-01 11:24

ลำบากจริงๆ สู้ๆ ครับ

สมัยนี้ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ก็เพี้ยนๆ ไปตามๆ กัน แปลกๆ นะสังคม

ผมเคยเจอครูที่ทำตัวนิ่งๆ แบบว่าเด็กไม่สนใจฟังอะไรเขาเลย ครูก็พูดไปเรื่อยๆ เด็กก็พูดไปเรื่อยๆ เป็นคนใจดี ใจเย็นมาก แกสั่งงานแล้วก็นั่งเฉยๆ ไม่ทำก็ไม่ว่า ถึงปลายเทอมก็หักคะแนนตามระเบียบ เด็กที่ชะล่าใจก็ตกวิชาของแกกันใหญ่sad smile sad smile sad smile sad smile

#3 By Untitled_666 on 2010-09-01 02:15

เป็นครูมันไม่งายเลยจริงๆ big smile
อืมมม ... อืม . สู้ สู้

#2 By haamaan on 2010-08-31 21:39

อยากเป็นลูกศิษย์จัง

#1 By ... (124.121.37.85) on 2010-08-31 21:14