ทำดีเพื่อ..? (เรื่องสั้น)
posted on 15 Jun 2010 20:13 by rubino"นักเรียนทุกคน ต้องทำความดี เพื่อชื่อเสียงของโรงเรียน...."
นี่หรือคือเป้าหมายของการทำความดี เพื่อชื่อเสียงของโรงเรียน
คำกล่าวที่ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของ "กร" ครูพละศึกษาในโรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง
วันนั้นเขายังเป็นเด็กชาย นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 อยู่เลย แต่ในวันนี้ เขากลับมาที่โรงเรียนแห่งนี้อีกครั้ง
ด้วยบทบาทของครู และเขาก็ตั้งปณิธานไว้แน่วแน่ว่า เขาจะทำดีที่สุด เพิ่อพัฒนานักเรียน
ลูกศิษย์ตัวน้อยๆของเขา
ในวันครูวันนั้น เขายังจำได้ดี ถึงคำพูดของผู้อำนวยการโรงเรียน ที่ให้โอวาทแก่นักเรียน
หลังจากตัวแทนนักเรียนที่ถือพานขึ้นไหว้ครูบนเวทีเรียบร้อยแล้ว
ผู้อำนวยการ หรือ ที่ เด็กชายกร ในตอนนั้น ชื่นชม บูชา ว่า เป็นผู้ที่มีจิตเมตตา
เป็นคนเก่ง เพราะหากไม่เก่ง คงไม่ได้เป็นถึงผู้อำนวยการแน่ๆ
เขามักแอบดูกริยาท่าทาง และเลียนแบบผู้อำนวยการของเขาเสมอๆ เพราะเขามีความฝัน
ว่าวันหนึ่ง วันใดข้างหน้า เขาจะต้องเป็นแบบผู้ชายคนนี้แน่นอน
โอวาทของผู้อำนวยการในวันนั้น ส่งผลให้เขามีความคิดอะไรเกิดขึ้นในใจบางอย่างในวันนี้
"ในวันนี้ เป็นวันที่นักเรียนทุกคนได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของคุณครูแล้ว
นักเรียนทุกคนจะต้องทำความดี เพื่อสร้างชื่อเสียงให้โรงเรียน....."
ประโยคที่แทรกซึมเข้าไปในสมองของเด็กชายตัวน้อยๆ ที่เขาไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
แต่เพียงแค่ คำว่า "ชื่อเสียง" ก็ทำให้เขารู้สึกปลื้มผู้อำนวยการมากขึ้น
"สักวัน ผมจะมีชื่อเสียง แบบที่ท่าน ผอ.ต้องการให้ได้ครับ" เด็กชายกรคิดในใจ
ครูกร มองไปที่สนามฟุตบอล ซึ่งในขณะนี้ มีเด็กชาย สี่ ห้า คนกำลังวิ่งไล่ลูกบอลเพียงลูกเดียวในสนาม
เขาจำรสชาติการแย่งชิงนี้ได้ดี เขาจะต้องชนะ ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม เหมือนที่ท่านผู้อำนวยการได้พูดไว้ในวันไหว้ครู
เขาได้เป็นนักฟุตบอลของโรงเรียน เข้าแข่งขันในกลุ่มโรงเรียนประถมด้วยกัน
ในทุกเกมส์การแข่งขัน เขาทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ เพื่อชื่อเสียงของโรงเรียน
เพราะเขาเชื่อในคำพูดของผู้อำนวยการ "ต้องทำดี เพื่อชื่อเสียงของโรงเรียน".....
ตุ๊บบบ....
"เอ่อ ครูครับ ขอโทษครับ ขอบอลผมหน่อยครับ"
เขายิ้ม มองบอลในมือ แล้วโยนกลับไปให้กลุ่มนักเรียนกลุ่มนั้น
"อ้าว กร กินข้าวกลางวันหรือยังจ๊ะ นี่ๆๆๆ พวกเธอเข้าเรียนได้แล้ว" ครูสาวรุ่นพี่ทักขึ้น พร้อมไล่เด็กๆให้ไปเรียน
"อืม ครับ" เขายิ้มให้ เขามักเป็นแบบนี้เสมอ พูดน้อย หรือไม่พูดเลย
"ไม่มีสอนเหรอจ๊ะ" ครูสาวยังถามคำถามต่อไป พร้อมทรุดนั่งลงตรงข้าม
"ครับ แต่อีก ชั่วโมงจะมีครับ"
"จ้า กรนี่พูดน้อยจัง หรือว่าไม่อยากพูดกับพี่" น้ำเสียงตัดพ้อของครูสาว ทำให้เขา ฝืนยิ้มอีกครั้ง
"เปล่าฮะ ผมกำลังดูเด็กๆเตะบอลอยู่นะฮะ"
"เด็กพวกนี้นี่นะ ไม่รู้จักเวล่ำเวลา ไม่รู้จะซ้อมไปถึงไหนกัน จะไปเป็นนักกีฬาทีมชาติหรือไงนะ"
กร ลอบถอนใจเบาๆ ทำทีท่าจะขอตัว แต่...
"เออ น้องกร รู้ข่าวเรื่องผอ.จะถอยรถใหม่ไหม"
กรแปลกใจว่า เรื่องนี้มันต้องเป็นเรื่องที่เขาต้องรู้ด้วยหรือ
"ไม่ครับ" เขาตอบอย่างเลี่ยงเสียไม่ได้
"อืมมม เขาปิดกันให้แซดเลย เห็นว่านะ ตึกที่กำลังสร้างอยู่น่ะ กินกันไม่ใช่น้อยเลย
นี่ รู้แล้วเหยียบไว้นะ"
กรได้เพียงแต่ยิ้ม เขารู้สึกว่า ความสุขของเขาเริ่มหายไปทีละน้อยๆ
จากวันนั้นเด็กชายกรที่มีความร่าเริง มีความฝัน
ความทะเยอทะยาน อยากทำดี เพื่อชื่อเสียงของโรงเรียน
เมื่อเขาเริ่มโตขึ้น ความอยากทำดี เพื่อชื่อเสียงของเขาลดลง
เมื่อภาพการโกงกิน ในระบบราชการทำให้เขาไม่อยากแข่งขันอะไรกับใครอีก
"พี่ครับ ผมขอตัวก่อนนะฮะ" เขาผุดลุกจากม้านั่งทันที โดยไม่สนใจว่า ครูสาวผู้นั้นจะพูดว่าอย่างไร
..เพื่อชื่อเสียง..
การประเมินครู...เม็ดเงินที่จะเข้ากระเป๋าครู
การก่อสร้างตึกใหม่ๆ...เครื่องประดับ รถยนต์ บ้าน ทรัพย์สินอื่นๆ ที่ผู้เกี่ยวข้องจะได้รับ
การศึกษาที่เน้นการแข่งขันเพื่อความเป็นหนึ่ง...ชื่อเสียงของโรงเรียน ของผู้บริหาร
..ทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เขาได้สัมผัสได้เห็นมากับตาตัวเอง ไม่ว่าเขาจะกำลังศึกษาอยู่ในระดับไหน
ครูหลายคนผ่านการประเมิน ได้เงินเพิ่ม
ครูหลายคนไปเรียนต่อปริญญาโท ผู้คนชื่นชมโรงเรียน ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเรียนไปแล้ว ฉันจะเอามาใช้ยังไง
ครูหลายคนทำเอกสาร เพียงเพื่อผลงานของตนเอง ประมาณว่า เหยียบหัวคนอื่นเติบโต
แล้วนักเรียนตัวน้อยๆล่ะ มีใครหยิบประเด็นนี้มาพูดถึงบ้าง
ในเมื่อผู้อำนวยการปลูกฝังการทำความดี เพื่อชื่อเสียงขององค์กร
การทำผลงานเพื่อชื่อเสียง และจำนวนตัวเลขในบัญชีที่สูงขึ้น
พอแล้ว เขาพอแล้ว เขาจะไม่ทนทำความดี เพื่อสิ่งบ้าๆนี้อีกต่อไป
ผู้อำนวยการ ครู ได้ดิบได้ดี มีชื่อเสียง มีเงินทอง ในขณะที่บรรดาลูกศิษย์เจ้าของกระโปรงบานและขาสั้น
ทั้งหลาย ยังอ่านหนังสือไม่ออก เขียนหนังสือไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่เป็น
ความก้าวหน้าของการศึกษาเหรอ มันน่าจะเปลี่ยนเป็นความก้าวหน้าของบุคลากรทางการศึกษามากกว่า!
"ทำความดี เพื่ออะไร เพื่อชื่อเสียงของโรงเรียนแบบท่านผอ.น่ะหรือ ฮึ!"
เขาประชดในใจ ขณะเก็บข้าวของใส่กล่อง พลันสายตาพบกับซองสีขาวที่นอนนิ่งอยู่ในหนังสือ
"คุณกร ทางสโมสรฟุตบอลของเราต้องการจ้างคุณเพื่อมาเป็นโค้ชฟุตบอลให้กับนักกีฬาของเรา
หวังว่าค่าตอบแทนที่ส่งมานี้ จะไม่มากไม่น้อยเกินไปสำหรับคนที่มีความสามารถอย่างคุณ
ปล. ลับมาก"
จากนี้ไปเขาจะเลือกทำความดี แต่ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียงของอะไรหรือใครอีก....